تولد منظومه شمسی و پیدایش آب بر زمین....

گروهی از دانشمندان روس با همکاری استادان دانشگاه کرمان در کویر لوت ایران بقایای شهاب سنگی را یافتند که تصور می شود حاصل تولد منظومه شمسی در ٤.٥ میلیارد سال قبل بوده است.
ویکتور گروخوفسکی دانشمند روسی که بقایای یک شهاب سنگ متلاشی شده در روسیه را در سال٢٠١٣ یافت، اکنون در کویر لوت نیز بقایی از یک شهاب سنگ کشف کرده است.
به نظر می رسد آب و هوای خشک این صحرا به حفظ بقایای شهاب سنگ ٤.٥ میلیارد ساله کمک کرده است.
در هر حال گروهی متشکل از چهار زمین شناس از دانشگاه دولتی فدرال اورال، برای یافتن شواهدی از شهاب سنگ های مشابه سال ٢٠١٣ که به شهر چلایابینسک روسیه برخورد کرد، کویر لوت را بررسی کردند. در این تحقیق گروهی از محققان دانشگاه کرمان نیز با آنها همکاری کردند.
این گروه نمونه هایی به وزن ١٣ کیلوگرم کشف کردند که به شهاب سنگ شباهت داشتند. همچنین تصور می شود ٨٠ درصد از نمونه ها، منشا فرازمینی داشته باشند.  
تصور بر این است که این نمونه ها بخشی از یک باران شهاب سنگی باشند، زیرا حدود ١٠تکه از ٧٠ نمونه جمع آوری شده حاوی یک نوع ماده شهاب سنگی هستند.
دانشمندان معتقدند این شهاب سنگ ها حاصل فرایند تولد منظومه شمسی در ٤.٥ میلیارد سال قبل است. اما برای تایید آن به آزمایش های بیشتری نیاز است.
به همین دلیل نیمی از مواد کشف شده در ایران باقی می ماند و بخش دیگر برای آزمایش های بیشتر  در روسیه است.

احتمال تشکیل آب  زمین در اعماق گوشته....
بر اساس تحقیقات جدید، احتمالا آب زمین توسط واکنش‌های شیمیایی در اعماق گوشته ی سیاره ما پدید آمده است. دانشمندان قبلاً به این ایده تکیه ورزیده‌اند که برخورد شهاب سنگ ها با زمین می تواند مقادیر زیادی یخ در زمین برجای گذاشته که بعدها در اثر ذوب شدن، زمینه را برای ایجاد آب، فراهم کرده است.
محققان دانشگاه دوبلین ایرلند(UCD) با انجام شبیه سازی های کامپیوتری دریافتند که واکنش‌های میان هیدروژن مایع پرفشار با دمای بالا و سیلیکون دی اکسید در کوارتز (که در گوشته فوقانی زمین یافت می شود) می تواند آب مایع را تحت شرایط مناسب به وجود آورد. واکنش ها با دماها و فشارهای مختلف در گوشته فوقانی زمین یعنی ۴۰ تا ۴۰۰ کیلومتر زیر سطح زمین مورد بررسی قرار گرفتند.
شبیه سازی ها نشان داد که سیلیس و هیدروژن مایع می توانند به هنگام قرار گرفتن در معرض دمای بیش از ۱۴۰۰ درجه سلسیوس و فشاری معادل ۲۰ هزار برابر بیشتر از فشار جوّ زمین، آب ایجاد کنند. سیلیس به وفور در زیر و بالای سطح زمین به شکل کوارتز معدنی یافت می شود؛ پوسته زمین را ۵۹ درصد سیلیس تشکیل میدهد.
دانشمندان انتظار داشتند که آب در سطح سیلیس تشکیل یافته باشد، اما آنان از این یافته متعجب شدند که آب در درون سیلیس بصورت محبوس باقی ماند و به میزان فشار بسیار زیادی ختم گردید. به اعتقاد دانشمندان، آزادسازی این میزان فشار می تواند دلیل وقوع زلزله در صدها کیلومتری زیر سطح زمین باشد. یافته های جدید از آزمایشات در خصوص واکنش مشابه میان سیلیسیم دی اکسید و هیدروژن مایع انجام شده توسط دانشمندان ژاپنی در سال ۲۰۱۴ پشتیبانی می کنند.
پروفسور نیال انگلیش از دانشگاه مهندسی زیست فرآیند و شیمی UCD گفت: « ما در ابتدا از دیدن واکنش های درون سنگی متعجب بودیم، اما بعدها دریافتیم که ساز و کار گیج کننده را در زمینه کارهای آزمایشات اولیه ژاپن توضیح داده ایم که درصدد یافتن نحوه ایجاد آب است. ما اینطور نتیجه گیری کردیم که این یافته ها در توجیه منطقی و تفصیلی پیدایش آب درون گوشته موثر واقع می شوند.» این مسئله بسیار مهیج است و با یافته های اخیر پیرامون آب موجود در گوشته زمین مطابقت دارد.

مرگ مرموز "جمال عبدالناصر"

داستان مرگ مرموز "جمال عبدالناصر" رهبر ملی گرای مصر و بزرگ اعراب
جمال عبدالناصر در ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۰ پس از پایان نشست اضطراری سران اتحادیه عرب و چند ساعت پس از آن‌که شیخ صباح سوم امیر کویت آخرین مهمان اجلاس را تا فرودگاه بدرقه کرد دچار سکته قلبی شد و پس از انتقال به منزل شخصیش درگذشت.

در هنگام مرگ همسر ایرانیش تحیه، معاون اولش محمد انور سادات و دوست شخصیش محمدحسنین هیکل بر بالینش حاضر بودند. این اجلاس برای پایان بخشیدن به جنگ خونین میان فدائیان فلسطینی و ارتش اردن معروف به سپتامبر سیاه در هتل نیل هیلتون قاهره برگزار شده و پس از عقد پیمان صلح میان یاسر عرفات رهبر فلسطینیان و ملک حسین پادشاه اردن پایان یافته بود.

مرگ ناگهانی ناصر مصر و جهان عرب را شوکه کرد. مراسم تشییع جنازه او با حضور دست‌کم پنج میلیون عزادار و حضور تمامی رهبران کشورهای عربی برگزار شدند. ملک حسین و یاسر عرفات در مقابل مردم گریه کردند و معمر قذافی بنا بر گزارش‌ها دو بار غش کرد.

مرگ ناگهانی عبدالناصر مردم جهان عرب را بهتزده کرد و باور این‌که او به مرگ طبیعی مرده باشد برای بسیاری سخت بود. از آن هنگام تاکنون گمانه‌زنی‌هایی در مورد احتمال قتل ناصر صورت گرفته‌است. مصطفی محمود نویسنده و پزشک مصری در کتاب خاطراتش این احتمال را مطرح کرده‌است که قلب جمال عبدالناصر پس از خوراندن زهر به او دچار عارضه‌ای شده که سرانجام به سکته او انجامیده‌است.

هدی دختر عبدالناصر نیز چندین بار انور سادات جانشین ناصر را به قتل او متهم کرده‌است. هدی یک بار به همین دلیل با شکایت رقیه سادات دختر انور سادات به پرداخت ۱۵۰ هزار لیره (حدود ۲۶ هزار دلار) غرامت محکوم شد.

اما در سال ۲۰۱۰ ادعای هدی با تأیید ضمنی محمدحسنین هیکل شخصیت فرهنگی معروف جهان عرب و مصر و دوست صمیمی و شاهد مرگ ناصر همراه شد. هیکل در سپتامبر ۲۰۱۰ در برنامه تجربه زندگی (تجربه حیاة) در تلویزیون الجزیره در این مورد گفت:

جمال عبدالناصر سه روز پیش از مرگش در سوئیت شخصی خود در هتل نیل هیلتون قاهره در حال گفتگو با یاسر عرفات برای پایان دادن به درگیری فدائیان فلسطینی با ارتش اردن بود که بحث بالا گرفت و حال عبدالناصر منقلب شد تا آنجا که برخاست و به یاسر عرفات گفت یا پا می‌شوی می‌رویم پایین در تالار اجتماعات و پایان بی‌نتیجهٔ مذاکرات را اعلام می‌کنیم یا اینکه می‌نشینیم حرف جدی می‌زنیم و به توافق می‌رسیم.

سادات که حال عبدالناصر را چنین دید گفت رئیس، تو به یک فنجان قهوه نیاز داری من خودم برایت درست می‌کنم بعد رفت توی آشپزخانه اما وقتی قهوه درست می‌کرد محمد داوود آشپز مخصوص عبدالناصر را که از سیاهپوستان نوبه‌ای بود از آشپزخانه بیرون کرد، بعد قهوه را به دست خودش آورد و به عبدالناصر داد و او هم قهوه را نوشید.

با این حال او تأکید کرد که در حال حاضر هیچکس نمی‌تواند ثابت کند که انور سادات در قهوه جمال عبدالناصر زهر ریخته بود و در هتل نیل هیلتون هم هیچ نوع زهری پیدا نشد. هیکل همچنین مدعی شد که سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا، اسرائیل، فرانسه و بریتانیا و همچنین شاهنشاه ایران و پادشاه عربستان سعودی بارها برای قتل عبدالناصر توطئه کرده بودند.

ناصر زمانی قدرت را بدست گرفت که برگشت به هویت قومی عربی در میان تحصیل کرده‌های عرب بسیار جذاب بود. وی نخستین رهبر یک کشور عربی بود که خلیج فارس را «خلیج العربی» خواند.

گیرنده های حسی در موجودات.....

 

حس های پیکری را گاهی به حس های خارجی که مربوط به سطح بدن می شوند و حس های احشایی که مربوط به احشای بدن هستند و حس های عمقی نیز تقسیم بندی می کنند.

گیرنده های شیمیایی
یکی از حساس ترین انواع گیرنده های شیمیایی، روی شاخک جنس نر نوعی پروانه ابریشم قرار دارد. شاخک های این پروانه را هزاران موی ظریف می پوشاند که به بوی بدن جانور ماده حساس هستند.

گیرنده های شیمیایی در بند پایان
پروانه ابریشم به نام بمبیکس موری ماده ای را به نام بمبیکول از طریق غذه ای که در نوک شکمش قرار دارد در هوا منتشر می کند. ساختار شاخک های پروانه نر به گونه ای است که همانند یک صافی عمل می کند و با عبور هوا از لابه لای آن، اگر بمبیکول در هوا باشد آن را تشخیص می دهد.
شاخک ها شکلی شبیه به پر دارند و سراسر آنها را موهای ظریفی پوشانده است. درون این موها دندریت های نورون های حسی قرار دارند که به بمبیکول حساس می باشند. به طور متوسط هر شاخک را حدود 10000 موی حساس می پوشاند.
پتانسیل عمل در نورون های حسی با فرکانسی متناسب با غلظت بمبیکول ایجاد می شود. بنابراین هر چه غلظت بمبیکول بیشتر باشد، فرکانس پتانسیل عمل بیشتر می شود. به این وسیله پروانه نر می تواند با پیشروی در جهت شیب غلظت به پروانه ماده برسد.

گیرنده های شیمیایی
خرچنگ ها هم در انتهای پاهای خود موهایی دارند که گیرنده شیمیایی اند. با این موها، خرچنگ چیزهایی مثل آمینو اسیدها را حس می کند. بنابراین این جانوران می توانند با چسبیدن پاهایشان به این گونه مواد آنها را بچشند.

گیرنده های نوری
ساده ترین گیرنده نوری در پلاناریا وجود دارد و چشم جامی شکل نامیده می شود. سلول های گیرنده نور در چشم جامی شکل، شدت و جهت نور را تعیین می کنند.
یکی از ساده ترین گیرنده های نوری در پلاناریا یافت می شود. چشم جامی شکل اطلاعاتی را درباره شدت و جهت نور فراهم می کند، بدون آنکه تصویری از جسم تشکیل شود. سلول های گیرنده نور درون یک جام قرار دارند. این جام از لایه ای سلول تیره رنگ ساخته شده است. درون این سلول ها، رنگیزه ای وجود دارد که مانع عبور نور می شود. تنها راهی که نور می تواند به درون جام وارد شود و به سلول های گیرنده نور برسد، از طریق شکافی است که وجود دارد و در انجا هیچ سلول تیره ای نیست که مانع عبور نور شود. شکاف یکی از چشم ها در سمت راست و کمی متمایل به جلو شکاف چشم دیگر در سمت چپ و باز هم متمایل به جلو می باشد. مغز جانور تعداد تکانه های عصبی را که از دو چشم می رسد، با هم مقایسه می کند و اگر تعداد آنها با هم برابر نباشد، جانور به گونه ای می چرخد که هر دو چشم به میزان مساوی و حداقل نور را دریافت کنند. نتیجه آنکه جانور با شناسایی منبع نور، از آن می گریزد و به نقاط تاریک در زیر سنگ ها و دیگر اشیا می رود. این نوعی سازش رفتاری برای مخفی شدن از شکارچیان است.
دانستید که حشرات دارای چشم ساده و مرکب می باشند. خرچنگ ها نیز دارای چشم مرکب هستند. هر چشم مرکب از واحدهای بینایی مستقلی تشکیل شده است. هر واحد، قسمت کوچکی از میدان دید را می بیند. بنابراین هر چه تعداد آنها در جانور بیشتر باشد، میدان دید او وسیع تر است.
هر واحد از اجزای زیر تشکیل شده است:
- قرنیه که در سطح قرار گرفته و شفاف است.
- عدسی که از چهار سلول تشکیل شده و در زیر قرنیه قرار دارد.
- سلول های گیرنده نور (شبکیه) که به دور یک محور در زیر عدسی قرار گرفته اند.
تصویر جسم از کنار هم قرار گرفتن تصاویری ایجاد می شود که واحدهای مستقل به مغز می فرستند. این نحوه تشکیل تصویر را می توان به موزائیک کردن کف یک ساختمان تشبیه کرد. در واقع با کنار هم قرار گرفتن موزائیک ها، کف ساختمان پوشانده می شود.
آیا به این اندیشیده اید که همان طور که با نگاه به کف ساختمان می توان هر موزائیک را از موزائیک اطرافش تشخیص داد، در تصویری که توسط چشم مرکب دریافت می شود نیز تصویر ارسالی از واحد، جدا از تصویر ارسالی دیگر واحدها است. اینکه مغز چگونه از این تصاویر جدا از هم، تصویر یکپارچه می سازد، هنوز به درستی مشخص نمی باشد.
بعضی از حشرات، مانند زنبور عسل می توانند به کمک این چشم، رنگ ها و حتی پرتوهای فرابنفش را ببینند.

اما یک تحریک چطور سبب ایجاد تغییر در سیستم عصبی شده و آن را به واکنش وا می دارد؟
تمام محرک ها که توسط هر گیرنده قابل دریافت باشند اثر فوری آن ها به صورت تغییر دادن پتانسیل الکتریکی غشای گیرنده است. این تغییر پتانسیل را پتانسیل گیرنده می نامند.
اما این گیرنده ها به چند صورت زیر ایجاد پتانسیل گیرنده می کنند:
1) تغییر شکل مکانیکی گیرنده و باز شدن کانال های یونی
2) مالیدن یک ماده شیمیایی و باز شدن کانال های یونی
3) تغییر دادن دمای غشاء و تغییر نفوذ پذیری غشاء
4) توسط اثرات تشعشع الکترومغناطیسی از قبیل نور

چگونه تحریک گیرنده های حسی تولید ایمپالس های عصبی می کند؟
گیرنده های مختلف (از جمله گیرنده هایی که مربوط به حواس پنجگانه ی بدن هستند) در اثر تحریک شدن، به یکی از طرق زیر تغییر می کنند و در اثر این تغییر اختلاف پتانسیلی تولید می کنند که توسط فیبرهای عصبی به سیستم عصبی انتقال داده می شود:
تغییر شکل مکانیکی گیرنده
آغشته شدن یک ماده شیمیایی به غشاء گیرنده
تغییر دمای گیرنده
اثرات تشعشعات مغناطیسی از قبیل نور بر روی گیرنده
در هر چهار مورد بالا علت اصلی تغییر پتانسیل غشاء گیرنده ،تغییر در نفوذپذیری غشاء گیرنده است که به یونها اجازه می دهد تا به سهولت از غشاء عبور کنند و بدینوسیله پتانسیل غشاء را تغییر دهند. حداکثر اختلاف پتانسیلی که (در اثر عبور حداکثر یونها ) می تواند در غشاء گیرنده ها تولید شود در حدود 100 میلی ولت است.