شناسایی اکسید پروپیلن در فضای میان‌ ستاره‌ای، گامی دیگر به سوی درک پیدایش حیات بر روی زمین

http://s6.picofile.com/file/8256329650/%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86%D8%B4.jpg

برای نخستین بار، دانشمندان مولکول آلی پیچیده‌‌ای از نوع مولکول کایرال در فضای میان‌ستاره‌ای شناسایی کرده‌اند، این اکتشاف تا حد زیادی می‌تواند درک ما را از چگونگی پیدایش حیات بر روی زمین و شاید حتی دورنمای تکامل حیات در نقاط دیگر از کهکشان، بهبود دهد.
مولکول مورد بحث، اکسید پروپیلن، در یک توده ابر گازی غول پیکر به نام Sagittarius B2، واقع در فاصله‌ی حدود ۳۹۰ سال نوری از مرکز کهکشان راه شیری، شناسایی شده است. جرم توده ابر Sagittarius B2 در حدود ۳ میلیون برابر جرم خورشید است و در حال حاضر ما می‌دانیم که این توده‌ی بزرگ حاوی مولکول کایرال در میان خود است، چیزی که پیش از این هرگز در خارج از منظومه‌ی شمسی مشاهده نشده بود.
شیمی‌دان، برت مگوایر از رصدخانه‌ی ملی رادیویی آمریکا در ویرجینیا، می‌گوید:
این نخستین مولکول شناسایی شده در فضای میان‌ستاره‌ای است که خاصیت دست‌سانی را در خود دارد و این موضوع، آن را به یک جهش رو به جلو در درک ما از چگونگی پیدایش مولکول‌های پری بیوتیک در جهان هستی و اثرات آنها بر شکل‌گیری حیات، بدل می‌کند.
دست‌سانی یک خاصیت هندسی در مولکول‌ها است، که در آن مولکول‌های نامتقارن ترکیب شیمیایی تقریبا یکسانی را با یک پیکربندی تغییر یافته (بسیار شبیه به تصویری در آینه)، به نمایش می‌گذارند و در این حالت به آن‌ها، نسخه‌های چپ دست یا راست دست اطلاق می‌شود.
دست‌سانی یک خاصیت شیمیایی بسیار مهم از حیات بر روی زمین است، جایی که هر مولکولی مانند اسیدهای آمینه، پروتئین‌ها، آنزیم‌ها و قند، که در شکل‌گیری حیات تاثیرگذار بوده‌اند، تنها در فرم نسخه‌ی چپ یا راست دست از خود مشاهده می‌شوند. از این پدیده با عنوان هوموکایرالیتی (homochirality) یاد می‌شود، علیرغم آنکه چنین پدیده‌ای یک مزیت بیولوژیکی را با خود به همراه دارد، به این ترتیب که مولکول‌های تطبیق یافته، در جهت ایجاد ساختارهای آلی بزرگتر، بهتر با یکدیگر جفت می‌شوند، اما با این حال هیچ کس از چگونگی به وجود آمدن این "انحراف کایرال" اطلاعی ندارد.
به این ترتیب، کشف وجود دست‌سانی در خارج از منظومه‌ی شمسی با شناسایی یک مولکول "Handed" در Sagittarius B2 یک دستاورد بسیار بزرگ محسوب می‌شود چرا که می‌تواند علت آنکه حیات در نهایت تنها یک جهت‌گیری را برگزیده‌ است، توضیح دهد.
برندن کرول، یکی از پژوهشگران از موسسه‌ی فناوری کالیفرنیا (CalTech) در پاسادنا می‌گوید:
اکسید پروپیلن یکی از پیچیده‌ترین و از لحاظ ساختاری، ظریف‌ترین مولکول‌هایی است که تا کنون در فضا شناسایی شده است. شناسایی این مولکول می‌تواند زمینه‌ساز انجام آزمایشاتی جهت تعیین چگونگی پیدایش چپ دستی یا راست دستی مولکولی و علت فراوانی جزئی یک فرم نسبت به فرم دیگر، باشد.
پژوهشگران آثار مولکولی اکسید پروپیلن را با استفاده از تلسکوپ گرین بنک (GBT) در ویرجینیای غربی و با کمک مشاهدات انجام شده توسط رادیو تلسکوپ پارکز از سازمان CSIRO در استرالیا شناسایی کرده‌اند.
اعضای تیم بر این باور هستند که ممکن است مولکول‌های پیچیده‌ای مثل این در ابر گازی پوسته‌ی نازک یخ‌های گسترش یافته بر روی ذرات غبار بسیار کوچک شناور در فضا، شکل گرفته باشند. این پوسته‌های یخی ممکن است مولکول‌ها را قادر به تشکیل ساختارهای مولکولی بزرگتر کرده است و به وجود آمدن واکنش‌های شیمیایی دیگر در داخل این ابرها منجر به تبخیر یخ شده است.
اگرچه همانند یک فرآیند دوره‌ی یخچالی به نظر می‌رسد، اما این واقعیت که مولکول‌های کایرال قادر به انجام این کار در اعماق فضا هستند، می‌تواند چگونگی راه یافتن آن‌ها را بر روی سیارک‌ها و دنباله‌دارها را در زمان‌های بعد، توضیح دهد، این اجرام ممکن است در نهایت در اثر یک برخورد، مولکول‌های یاد شده را بر روی سطوح سیارات منتقل کرده باشند.
کرول می‌گوید:
شهاب سنگ‌های منظومه‌ی شمسی حاوی مولکول‌های کایرالی هستند که قدمت آن‌ها به پیش از خود زمین برمی‌گردد و مولکول‌های کایرال به تازگی در دنباله‌دارها نیز شناسایی شده‌اند، چنین اجرام کوچکی می‌توانند عاملی باشند که حیات را به چپ دستی یا راست دستی کنونی سوق داده است.
به عبارت دیگر، این مولکول‌ها و امکان مطالعه‌ی آن‌ها، می‌تواند اطلاعات زیادی را در مورد پیدایش حیات و چگونگی تکامل آن، از جمله دلیل جهت‌گیری آن به حالت چپ یا راست، در اختیار ما قرار قرار دهد.
مگوایر می‌گوید:
با شناسایی یک مولکول کایرال در فضا، ما در نهایت راهی را برای مطالعه‌ی چگونگی شکل‌گیری این مولکول‌ها و نقش آن‌ها در پیدایش حیات و هوموکایرالیتی، قبل از آنکه به شهاب ‌سنگ‌ها و دنباله‌دارها راه یابند، یافته‌ایم.

امواج پارازیت،وای‌فای و موبایل؛خطرات سیگنال

  امواج پارازیت،وای‌فای و موبایل؛ کدامیک سیگنال و تشعشع قوی‌تری دارد؟
وای‌فای و بلوتوث توان بسیار ناچیزی دارند.
«وای‌فای دارای توان بسیار ناچیزی است و مانند دستگاه‌هایی که در حد باتزی ساعت کار می‌کنند یک سیگنال ضعیف دارد. بلوتوث و لپ‌تاپ نیز همینطور است. این‌ دستگاه‌ها پرقدرت به حساب نمی‌آیند. حداکثر برد وای‌فای برای قوی‌ترین سیگنال ۵۰۰ متر است که بیشتر از آن هم امکان ندارد.»
«قوی ترین سیگنال مربوط به گوشی موبایل است. ما گوشی را به گوشمان نزدیک می کنیم. مثل اینکه یک لامپ روشن را نزدیک صورتمان کنیم. برای مثال موبایل را لامپ و آنتن‌های موبایل را نورافکن در نظر بگیریم. به طور قطع یک نورافکن خطر کمتری نسبت به لامپی که نزدیک صورت‌مان کرده‌ایم دارد و اگرچه نور نورافکن بیشتر است اما این لامپ است که پوست را می‌سوزاند. چرا که فاصله‌ی نورافکن زیاد بوده و چگالی انرژی و حد توان آن آزار ‌هنده نیست. البته امواج رادیویی با امواج نوری به هیچ عنوان قابل مقایسه نیست و ذکر این مثال، تنها برای آسانتر کردن درک موضوع است.»
«امواج پارازیت از نظر ما آنقدر قوی نیستند که روی سلامت مردم تأثیر بگذارند، چرا که این امواج اضافه از نویز محیط ایجاد می‌شوند و بدون اینکه فرستنده‌ای نصب شده باشد از طبیعت ساطع می‌شود. به این مسئله پارازیت گفته می‌شود. این نویز‌ها برای سلامت افراد مشکلی ایجاد نمی‌کند. سلامت به توان امواج برمی‌گردد. هر چیزی که توانش از حد مجاز بیشتر شود و از حد استاندارد فراتر رود می‌تواند یک عامل برای تهدید سلامت باشد.»

مدیرکل صدور پروانه سرویس‌های رادیویی رگولاتوری گفت: «ما سطح نویز را اندازه گیری می کنیم باید مشخص شود که فرستنده‌ها تا کجا سیگنال دارند و باید بدانیم نویز محیط چقدر است. نویز تابع طبیعت است و البته نویز هر محیط با محیط دیگر متفاوت است. به دلیل تراکم جمعیت و وجود تجهیزات و ماشین‌ها، میزان نویز در هر محیط متفاوت است.»
http://s7.picofile.com/file/8256271318/%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%AC_%D9%BE%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C%D8%AA_%D9%88%D8%A7%DB%8C%E2%80%8C%D9%81%D8%A7%DB%8C_%D9%88_%D9%85%D9%88%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D9%84_%DA%A9%D8%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C%DA%A9_%D8%B3%DB%8C%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%84_%D9%88_%D8%AA%D8%B4%D8%B9%D8%B4%D8%B9_%D9%82%D9%88%DB%8C%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1%DB%8C_%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF.jpg

خرما،خواص،رمضان

 خرما دارای ۲۵ درصد ساکاروز، ۵۰درصد گلوکز، و مواد آلبومینوئیدی، پکتین و آب می‌باشد. به‌علاوه دارای ویتامین‌های مختلف مانند ویتامین A،B،C،E و مقداری املاح معدنی می‌باشد.

خرما در ماه مبارک رمضان به میزان فراوانی مصرف می شود و همواره بر اهمیت خوردن چند خرما در اول افطار تأکید شده است. البته خرما باید در طول سال نیز خورده شود، تا فرد از فواید درمانی و پیشگیرانۀ آن برخوردار شود. خرما بهترین غذا هنگام افطاری است، زیرا روزه دار پس از ساعت ها تشنگی و گرسنگی با خوردن خرما می تواند کمبود شدید ویتامینها و مواد غذایی و کاهش قند خون خود را جبران کند.

http://s6.picofile.com/file/8255916568/%D8%AE%D8%B1%D9%85%D8%A7_%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%85.jpg

خرما مملو از مواد مغذی و مفید است و به آسانی هضم و جذب می شود و قند و مواد معدنی بدن را فوراً تأمین می کند و شادابی را به روزه دار بازمی گرداند و خستگی را دور می کند. خرما به علت داشتن مقدار زیادی آهن، درمان کم خونی است و از خاصیت ضد سرطان برخوردار است. همچنین خرما به علت داشتن فسفر و کلسیم تقویت کنندۀ استخوان و دندان است و قدرت بینایی را به علت داشتن ویتامین آ افزایش می دهد و مانع ابتلای فرد به بیماری شب کوری می شود.

خرما عصب های شنوایی را تقویت می کند و آرامش بخش اعصاب نیز می باشد و درمان بیماری های کبد و یرقان محسوب می شود و مانع ترک خوردن لبها، خشکی پوست و شکسته شدن ناخن می شود.خرما برای درمان بیماری های معده و روده توصیه می شود و به علت داشتن فیبر و املاح کلسیم باعث بهبود کار روده و مانع ابتلای فرد به ترشی معده می شود.

خرما جزو معدود مواد غذایی است که باکتری و میکروب را به بدن منتقل نمی کند، و حتی تک سلولی های بیماری زای آمیب ها و باکتری ها را می کُشد.
 
 
مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳/۵ اونس)
انرژی     ۱/۱۷۸ کیلوژول (۲۸۲ کیلوکالری)
کربوهیدرات‌ها     ۷۵/۰۳ g
قندها     ۶۳/۳۵ g
فیبر     ۸ g
چربی     ۰/۳۹ g
پروتئین     ۲/۴۵ g
آب     ۲۰/۵۳ g
ویتامین آ     ۱۰ IU
- بتاکاروتن     ۶ میکروگرم (۰٪)
- لوتئین و زآکسانتین     ۷۵ μg
تیامین (ویتامین ب۱)     ۰/۰۵۲ میلی‌گرم (۴٪)
ریبوفلاوین (ویتامین ب۲)     ۰/۰۶۶ میلی‌گرم (۴٪)
نیاسین (ویتامین ب۳)     ۱٫۲۷۴ میلی‌گرم (۸٪)
پانتوتنیک اسید (ویتامین ب۵)     ۰/۵۸۹ میلی‌گرم (۱۲٪)
ویتامین ب۶     ۰/۱۶۵ میلی‌گرم (۱۳٪)
اسید فولیک (ویتامین ب۹)     ۱۹ میکروگرم (۵٪)
ویتامین C     ۰/۴ میلی‌گرم (۱٪)
ویتامین E     ۰/۰۵ میلی‌گرم (۰٪)
ویتامین K     ۲/۷ میکروگرم (۳٪)
کلسیم     ۳۹ میلی‌گرم (۴٪)
آهن     ۱٫۰۲ میلی‌گرم (۸٪)
منیزیم     ۴۳ میلی‌گرم (۱۲٪)
منگنز     ۰/۲۶۲ میلی‌گرم (۱۳٪)
فسفر     ۶۲ میلی‌گرم (۹٪)
پتاسیم     ۶۵۶ میلی‌گرم (۱۴٪)
سدیم     ۲ میلی‌گرم (۰٪)
روی     ۰/۲۹ میلی‌گرم (۳٪)